ناگفته‌های شنیدنی یک روشندل

به گزارش سراج24: از کرمانشاه، ژیلا قلندری روشندلی است که از سن 14 سالگی به‌طور کامل نابینا شده است.

قلندری اظهار داشت: شب‌ و ‌روز را تشخیص می‌دهم، یک نابینای مطلق، روشنایی روز در جلوی چشمش روشنایی ایجاد می‌کند و در شب یک نور درون چشمش قرار می‌گیرد و تفاوت شب و روز را حس می‌کند.

وی ادامه داد: نابینایی عالم دیگری دارد و از نابینایی خود ناراحت نیستم و با آرامش خاطر به دنیا وابستگی ندارم، به‌همین دلیل نسبت به دیگران مشکلات کمتری دارم.

این روشندل افزود: از صحبت کردن با افراد یک تصویر فرضی از آن‌ها در ذهنم ایجاد می‌‌‌شود، اما بیشتر از طریق صداها و احساس، پدیده‌های محیط اطراف را درک می‌کنم و تنها افرادی با ما ارتباط برقرار می‌کنند که دوست دارند دنیای ما را بفهمند.

قلندری ابراز داشت: پیامک‌های تلفن همراهم را از طریق سیستم گویا گوش می‌دهم و از طریق همین سیستم به آن‌ها پاسخ می‌دهم.

وی با اشاره به اینکه در ورزش دو‌ و میدانی نابینایان فعالیت می‌کنم، اعلام کرد: در این رشته یک روش جدید ابداع کرده‌ام، در این روش یک نفر همراه در کنار من حرکت می‌کند و با سایش دست‌هایش مسیر را ادامه می‌دهم در حالی که در دو و میدانی نابینایان فرد نابینا دست فرد همراه را می‌گیرد.

این روشندل تاکید کرد: زیبایی‌های ظاهری را نمی‌بینم و همین موضوع موجب می‌شود به حقیقت درونی هر چیز فکر کنم و مشکل اساسی یک روشندل نوع نگاه دیگران نسبت به اوست.

قلندری متذکر شد: یک نابینا حس لامسه و بویایی قوی دارد، به عنوان مثال وقتی پدرم میوه خربزه به منزل می‌آورد از طریق حس بویایی متوجه می‌شوم.

به گفته وی، نابینایی به‌ معنای ندیدن، تاریکی و ناامیدی نیست و بسیاری از افراد روشندل در زمینه‌های مختلفی موفق و باانگیزه هستند.